* چند سخن نظم*

گر چه دارم شکوهء بسیار، از این روزگار می سُرایم چند بیتی ، تا بماند یادگار اول از هر چیز بَرم نامی ز ایرانی ، کهن چونکه دارد ملّتی باهوش ، زرنگ و باوقار بعد ازآن هم نامی از فردوسی طوسی بریم چون به نظم آورده ، رزم رستم و اسفندیار خوش نوائیست بهر ما گاهی صدای موسیقی ضَرب از اُستاد ملک ، شهناز هم با سازِ تار شعر غمگینِ، نه وصلت دیده بودم ، کاشکی اَثری زیباست ، از استاد مرحوم شهریار و در آخر نکته ام ، این است که در هر محفلی رازِ دل ، هرگز نباید پیش کس، کرد