یاد ایامی که در دل مهر یاری داشتم درکنارش هرخزانی،چون بهاری داشتم آنقدرمشتاق او بودم که گر یک لحظه ای دور می شد از کنارم ، بیقراری داشتم بخت بامن یاربودوهیچ غمی دردل نبود شادمان بودم از اینکه غمگساری داشتم تا که بودش در بَرم،اسباب بَزمم جور بود گُلرخی، سرو قدی ، سیمین عذاری داشتم گر چه آهنگِ صدایش با دلم دمساز بود لیک من در خلوتم ، ساز سه تاری داشتم حال دلِ ویران و ، این فصل خزانم را مبین روزگاری دست در دست نگاری داشتم

گر چه دارم شکوهء بسیار، از این روزگار می سُرایم چند بیتی ، تا بماند یادگار اول از هر چیز بَرم نامی ز ایرانی ، کهن چونکه دارد ملّتی باهوش ، زرنگ و باوقار بعد ازآن هم نامی از فردوسی طوسی بریم چون به نظم آورده ، رزم رستم و اسفندیار خوش نوائیست بهر ما گاهی صدای موسیقی ضَرب از اُستاد ملک ، شهناز هم با سازِ تار شعر غمگینِ، نه وصلت دیده بودم ، کاشکی اَثری زیباست ، از استاد مرحوم شهریار و در آخر نکته ام ، این است که در هر محفلی رازِ دل ، هرگز نباید پیش کس، کرد

  به هرکس تا که بتوانی بیاموز آنچه میدانی                   که گنج ودانش وبینش نمی کاهد ز بخشیدن                                                                                           ( ابوالقاسم حالت)                    دل بی قرار  امشب ای مه روی من،  تو مهتاب  کیستی                            جان  بلب  آمد  ز هجرت ،  آفتابِ  کیستی   عاشقان  ازبهرِ   تو  نغمه  سُرایی  میکنند                     ای سراپایت  غزل ، تو شعرِ  نابِ  کیستی بوی  گلهای  بهارو  بوی  باران  می دهی                         ای همیشه  باغِ گل ،عطرو گلاب   کیستی رهروِ  عشقی ،زلالی ، همچو   آب و آینه                    ای ز دریا  تا  سما رفته ،سحاب    کیستی ساقی  جانی و بازا  جانِ ما را  تازه   کن               &nbsادامه مطلب

پاییزگفتم زهجرت ای یار، بی تاب و بی قرارمگفتا که چون تو من هم ، پاییز شد بهارمگفتم که کی شود طی ، این روزهای فرقتگفتا برای وصلت ، ایام می شمارمگفتم که از فراقم ، باید صبور باشیگفتا چه می توان کرد، جز تو کسی ندارمگفتم تا تو رفتی ، بی تو گلی نروییدگفتا که کاش می شد، ابری شوم ببارمگفتم هنوز ز کویت ، بوی محبت آیدگفتا ز باغ هستی ، دیگر نخواند هزارمگفتم بخوان بیادم ، گاهی سروده ای راگفتا که بی تو هرگز، لب بر سخن نیارمگفتم که خاطراتت ، از یاد رفتنی نیستگفتا هر آنچه دانی ، برگو که راز دارمگفتم چه آرزویی ، در دل نهفته داریگفتا امیدم اینست ، باشی تو در کنارمگفتم که ترسم این است ، ماراکنی فراموشگفتا که تا همیشه ، مهرت به سینه دارمگفتم به شوق رویت هرروز در انتظارمگفتا نه آن زمان که آیی بر مزارمگفتم صمد مخور غم ، کین هجرهم سرآیدگفتا چه خوشتر از این ، من هم امیدوارم برچسبها: پاییز, بی تاب, بی قرار, محبت ادامه مطلب

می رسد گاهی به گوشم یک ندایی از سروشگوید او صد آفرین بر مردمان سخت کوشنزد یزدان ذره ای از کار ما پوشیده نیستوای از آن آدم گندم نمای جو فروشگر به جمع ناطقان نتوانی لب آری سخنبهتر آنست گوشه ای بنشینی و باشی خموشدی حریف نکته سنجی جمع یاران خوب گفتکار بیگاری به از منت که آری روی دوشای که ظاهر همچو قدیسی و باطن همچو گرگجامه ی تزویر بر کن ،کسوت تقوا بپوشگر صمد خواهی نرنجد کس زتو این چند روزبا حسودان کن مدارا ، با رفیقانت بجوش ادامه مطلب