می رسد گاهی به گوشم یک ندایی از سروش

گوید او صد آفرین بر مردمان سخت کوش

نزد یزدان ذره ای از کار ما پوشیده نیست

وای از آن آدم گندم نمای جو فروش

گر به جمع ناطقان نتوانی لب آری سخن

بهتر آنست گوشه ای بنشینی و باشی خموش

دی حریف نکته سنجی جمع یاران خوب گفت

کار بیگاری به از منت که آری روی دوش

ای که ظاهر همچو قدیسی و باطن همچو گرگ

جامه ی تزویر بر کن ،کسوت تقوا بپوش

گر صمد خواهی نرنجد کس زتو این چند روز

با حسودان کن مدارا ، با رفیقانت بجوش